Ziekenhuis St Jansdal

Ayla Karalar

Totaal geen fijne ziekenhuis tussen die t0kkies en verwaande verplegers

Annemieke van Loenen

Bert Van der Poort

Netjes. Prettig volgens afspraak.

Electro Junky (Tonny Mulch)

Sevanaya Kuijpers

Jullie hadden mijn trauma geheeld mbt spiraal plaatsing. Daar ben ik jullie ontzettend dankbaar voor. Maar nu laten jullie iemand wachten die aangeeft veel pijn te hebben, omdat naar alle vermoedelijkheid haar spiraal is verzakt, het voelt prikken en niet weet welke houding ze moet aannemen. Neemt u maar 2 paracetamollen in en komt u morgenochtend maar. Dit voelt mens onterend en zeer onterecht. En daarbij nu ook koorts heeft. Update: Geholpen door een hele lieve gynaecoloog in Lelystad. Dankuwel dat u echt de tijd nam voor mijn angst en mijn spiraal er zo zacht mogelijk heeft uitgehaald en met een goede dosis humor.

Aneta

Jan Geitenbeek

John Do

In dit ziekenhuis lijkt er nauwelijks vertrouwen te zijn in het eigen personeel. Je kunt je jaren inzetten met toewijding en professionaliteit, maar zodra je één keer iets verkeerd

Ans Migchelsen

Radiologie afdeling: Hele kundige ,gezellige zorgverleners. Goede verzorging qua eten en drinken!

Doron Goudsmit

Geachte heer/mevrouw, Wij willen graag onze diepe teleurstelling uiten over de manier waarop wij onlangs zijn behandeld binnen St Jansdal, zowel in Lelystad als in Harderwijk. Onze dochter had een ernstige verwonding aan haar vinger – deze zat er bijna af en het bloed spoot eruit. In Lelystad werden wij ondanks de ernst van de situatie niet geholpen, met als reden dat daar geen spoedzorg meer wordt aangeboden. Er werd ons simpelweg verteld dat we naar Harderwijk moesten gaan. We kregen geen hulp, geen ondersteuning, geen medische beoordeling – niets. Het voelde alsof we een nummer waren, in plaats van ouders in paniek met een kind in nood. In plaats van acute zorg, werden we met spoed na 1 uur de auto in gestuurd voor een rit van ruim een half uur, terwijl onze dochter hevig bloedde en in shock was. In Harderwijk aangekomen werd ze uiteindelijk behandeld, maar helaas ging het daar opnieuw mis. In plaats van vetgaas is er verkeerd gaas in de wond geplaatst. Dit werd een dag later bevestigd door een arts in Lelystad. Door deze fout is het gaas in de wond vast komen te zitten, moest dit losgeweekt worden, en is de wond weer opengescheurd. Hierdoor moeten we nu opnieuw beginnen met de genezing – met alle pijn, stress en zorgen van dien. Alsof dat nog niet genoeg was, zijn we de volgende dag naar de huisartsen spoedpost in Lelystad gegaan. Daar werden we in eerste instantie netjes geholpen door de assistente. Maar toen de arts kwam, kregen we te horen dat hij eigenlijk geen tijd had om ons te helpen en dat we “gewoon naar de huisarts” moesten, terwijl onze dochter zichtbaar pijn had en aan het schreeuwen was. Er werd geen empathie getoond, geen verantwoordelijkheid genomen – alleen een beschuldigende houding richting ons. We voelden ons niet serieus genomen, zelfs beschuldigd, en vooral enorm in de steek gelaten. Als ouders zijn wij diep teleurgesteld. Wij betalen maandelijks hoge premies voor zorg in Nederland, maar op het moment dat het echt nodig is, krijgen we te maken met: geen spoedopvang op locatie, fouten in medische behandeling, slechte overdracht tussen locaties, een gebrek aan urgentie en empathie, en een arts die de situatie afdoet als “niet zijn probleem”. Deze situatie had op meerdere punten voorkomen kunnen worden. Wij hopen dan ook dat deze melding serieus wordt genomen, en dat er intern wordt gekeken naar het verbeteren van protocollen, overdrachten en – vooral – communicatie en menselijkheid in acute zorgsituaties. Voor onze dochter komt deze verandering helaas te laat, maar voor andere patiënten hopen wij dat er lering wordt getrokken uit dit schrijnende voorval.